امسال هم نوامبر شروع شد.

این بار، چیزهایی به جز رنگارنگ.

نوامبر پر از حادثه است.

می ترسم از حادثه های این ماه...

کمی بزرگ اند زیادی... سرنوشت سازند!

اما دل ها هميشه هماهنگ اند. حتي اگر نباشي و نباشم. دل ها وقتي به هم ميرسند يك جور مي تپند براي هم.

دل ها انگار عاشق مي مانند تا ابد، با شنيدن يك ترانه عاشق تر مي شوند

دل ها ي من و تو تا ابد به هم وصل اند. حتي اگر نباشي و نباشم.

نیازی به حضور نیست،

وقتی بشکنی و همه راضی اند از شکستن تو، خودت رو دوباره بساز.

این بار تنها تر. ساده تر، کمی قابل درک. بدون نگرانی، بی دل تر.

تا به حال با این حس سفر نرفته بودم.

بی حس ترین و بی انگیزه ترین ام.

حس و انگیزه من تویی و بدون تو، غم و دل تنگی این سفر می کشد من احساسی را.

شک نکن. حتی یک لحظه...

فقط آرزوی سفر با تو، از یک عمر سفر بی تو لذت بخش تر است.

بيچاره فكرم، همه جاست. مي چرخد و مي پيچد به خودش!

آرزو دارم همه يك جا، دور هم. كنار تو باشند.

مثل يك پروانه دور شمع.

فراموش ام شد دلتنگي از نبودن با تو، شب يلدا.

دومين يلداي دلبستگي مان مبارك

فكرم تهي مي شود و محو چشمان زيباي تو.

كاش نقش من تماشاچي بود، نه بازيگر دنياي تو!

بي هوا تنگ مي شود. بي مهابا مي خواهد.

بي تو مي گيرد.

گوش نمي كند به حرف هاي منطقي، به شرايط. درك نمي كند.

هوس ديوانگي كرده. هوس يك جسارت عاشقانه!

همش غرقه توي رويا

مثل من گاهي ديوونست

مهم نيست مخاطب شاعر يا خواننده كيه. مهم اينه كه هر چيزي كه هست براي حال ماست.

حالي كه يه روياست. يه خواب قشنگ.

خوابي كه وقت بيداري، غصه ميخوري كه چرا اين رويا يه خواب بود.

بدون زيبايي دستاي تو، يه جسم تنهاست.

باشيم يا نباشيم كنار هم، دل ام فقط روي دست هات جون مي گيره.

از رفتار و حرف و خاطره.

از همه هر لحظه مي شود گذشت.

اما از انتخاب تو بين سقف خيالي و سقف واقعي سخت شايد گذشت.

انتخاب تو بين من و ديگري